كه ما اقرباى رسول خدا مىباشيم اكنون چگونه آن را از ما غصب مىنمائيد و حال آنكه ما اقرب و نزديك‌ترين مردم به رسول خدا مىباشيم همانا همان حجتى كه شما بر انصار آورديد و آنها دست بازداشته‌اند و خلافت را بشما واگذار نمودند من همان حجت را براى شما اقامه مىنمايم كه من اولى برسول خدا هستم حيا و ميتا منم وصى و وزير و خليفهء بعد از او و محرم اسرار و مخزن علوم رسول مختار و صديق اكبر و اول كس كه به او ايمان آورد من بودم منم مجاهد في سبيل اللّه و اعرف بكتاب خدا و سنت سيد انبياء و فقيه‌ترين شما در دين حق‌تعالى و داناترين شما بحوادث و عواقب امور و فصيح‌ترين و شجاع‌ترين و اقوى از شما مىباشم به اين حال جائز نيست براى شما كه با ما منازعه در امر خلافت بنمائيد و سلطنت آل محمد را به خانه اغيار و اجانب بيندازيد اگر شما از خداى تعالي مىترسيد با ما از روى انصاف سخن بگوئيد و اگرنه اين‌بار ظلم را خود حمل بنمائيد و مىدانيد كه البتّه پاداش آن را خواهيد ديد چون امير المؤمنين سخن بدينجا رسانيد و از در نصيحت امت از روى صدق و راستى فرمايشات خود را خاتمه داد عمر بن الخطاب سر برداشت و گفت ما دست از تو برنداريم تا اينكه بيعت بنمائى خواهى از روى رضا و رغبت و خواهى بجبر و كراهت حضرت « 1 » فرمود همانا امروز تو براى ابو بكر خلافت را محكم مىكنى كه فردا آن را به تو رد بنمايد به خدا قسم به حرف تو گوش نكنم و هرگز سخن ترا قبول ننمايم و اقاويل ترا به چيزى خريدارى ننمايم و به آن اعتنائى ندارم من بيعت نخواهم كرد ابو عبيده گفت يا ابن عم ما قرابت ترا و سبقت ترا در اسلام و علم ترا و نصرت ترا در اسلام انكار نداريم لكن تو جوانى و ابو بكر پيرست نقل اين حمل را بهتر تواند حمل داد امروز اين كار بامضا رفته است تو نيز رضا به قضا بده اگر خداى ترا زنده گذاشت با تو بازگشت خواهد كرد بىآنكه دو نفر از در خلاف با تو بيرون شوند امروز انگيزش فتنه مكن من دلهاى عرب را مىدانم كه با تو چگونه است و دانسته‌ام كه ترا اطاعت نخواهند كرد « 2 » امير المؤمنين فرمود اى معشر مهاجرين و انصار از خدا بترسيد و وصيت پيغمبر را

--> ( 1 ) فقال على احلب حلبا لك شطره و اشدد له اليوم ليرد عليك غدا و اللّه اذا لا اقبل قولك و لا احفل بمقامك و لا ابايع . ( 2 ) فقال امير المؤمنين يا معاشر المهاجرين و الانصار اللّه اللّه لا تنسوا عهد نبيكم اليكم فى امرى و لا تخرجوا *